Het vervolg op de gouden eieren

Vorige maand schreef ik over het monster met de gouden eieren, en hoe het nu verder moet. Nou, één van de gouden eieren is nu uitgebroed! En hier is hoe het verder gaat.

De simpele antwoorden: we gaan niemand aannemen, we gaan geen extra subsidie aanvragen, we lossen het op door te doen waar de vereniging voor bedoeld is. De vereniging Broedmachine beheert het gebouw op de Parallelweg, en de ondernemers huren ruimte in dat gebouw. Ik (Annabel) ga nu zelf als één van de huurders, de vergaderzaal huren van de Broedmachine, die ik dan als ondernemer weer in kan zetten voor bedrijven die een creatieve ruimte zoeken in de IJmond. Opgelost!

Ik kan op tijd offertes versturen, evenementen op maat maken, mensen koppelen, lunch verzorgen, etc. Deze last komt niet bij de vrijwilligers van de Broedmachine te liggen. De vereniging verdient hier aan door haar standaard model, dat al twee jaar bewijst dat het werkt. Elke maand een factuur voor ateliergebruik sturen aan de ondernemer.

Nou, dat klinkt weer eens simpeler dan het voelde. En dat betekent dat het een goede oplossing is. Want vorige maand leek het nog allemaal heeeel moeilijk. Misschien heb ik ondertussen ook al weer beter geslapen, dat kan ook!

En er is nog iets moois gebeurd!

Expositie in de Broedmachine – foto door Ken Phelan

Ter ere van de start van de lente, was er in de Broedmachine een expositie, en ik was er helemaal ondersteboven van. Het thema was dan ook ‘ondersteboven’, van de lentekriebels, de bloemetjes en de bijtjes enzo. Dit is geheel georganiseerd door een superleuke groep enthousiaste leden, zonder hulp van ook maar één Broedmachine bestuurslid. De oude garde heeft echt bijna niks hoeven doen, en de jonge honden hebben het overgenomen! En ze hebben zich bewezen. Want het was DRUK en GEZELLIG en GOED! Yay voor zelforganisatie!

PS. Staat hier nu iets anders dan je eerst dacht? Dat kan, want we waren drie weken website kwijt, en ik moest het herschrijven. Dit is wat ik me herinner. Ja, ja, er gaan natuurlijk ook nog steeds dingen mis! Zo hoort het.

Hoe prijs ik mijn kunst – workshop

De IJmond heeft veel succesvolle kunstenaars voortgebracht. Wij vragen ze om hun kennis te delen met beginnende kunstenaars en makers. Met in deze editie het thema: “Hoe prijs ik mijn kunst”.

Gasten:

Marije Gertenbach
Marije’s werk is aangekocht door museum Voorlinden. Nou! Dan weet je wel wat van kunst verkopen! Of is het vooral haar galeriehouder die dat weet, en richt zij zich vooral op het maken van interessant werk? We vragen het haar op zaterdag 6 april.

Marije is autonoom kunstenaar en schildert, bouwt, stort beton en regisseert dansers die haar werk van de ene kant naar de andere kant van de galerie dansen. Haar werk inspireert en nodigt uit tot het beleven van kleuren en vormen.

http://www.marijegertenbach.com/

Tjarko van der Pol
Elke week zoek ik in de NRC naar de naakte vrouwen in de illustraties van Tjarko van der Pol. En ze zijn er altijd! Maar dat is vast niet de reden dat ze hem vragen. Tjarko’s illustraties maken nieuwsgierig, en daardoor ga je toch ook maar het bijbehorende artikel lezen.

Tjarko is beelden kunstenaar en illustrator. Hij maakt tekeningen, schilderijen, klokjes, animaties en digitaal werk. Daarnaast illustreert hij voor het NRC, de Correspondent en heeft hij kinderboeken geïllustreerd, waarvan “Stinkende Windjes” het meest recente, tot de verbeelding sprekende, voorbeeld is.

http://www.tjarkovanderpol.nl

Kom ook en stel je vraag aan Tjarko en Marije!

Deelname gratis voor Broedmachine leden, vijf euro voor niet-leden.

NH Nieuws over de Broedmachine

Hier vind je de reportage van NH Nieuws over de opening van de groepsexpositie in de Broedmachine. Het was een groot succes! Veel werk, maar dankbaar werk! Wat leuk dat jullie er allemaal waren. Heb je het gemist? Dan kan je vandaag, op de laatste dag, nog komen kijken tussen 14.00 en 17.00!

Broedmachine en de gouden eieren

Vorige week zat ik bij de gemeente, we hadden het over de subsidieverantwoording van onze mooie Beverwijkse broedplaats, en hoe nu verder, nu dit subsidietraject bijna is afgerond. We zijn er, we zijn stabiel, we kunnen onze huur betalen, we hebben genoeg atelierhouders en een indrukwekkend aantal leden, we zijn overwerkt en aan het einde van ons persoonlijke budget. Zonder de opstartsubsidie van de gemeente Beverwijk hadden we dit nooit kunnen bereiken!

Over dat subsidietraject misschien later meer, maar laten we het nu eens over dat overwerkte einde hebben. We hebben een monster gecreëerd met de Broedmachine! Een zelforganiserend, wild creërend, creatief en complex monster met vijf koppen. Waarvan we vanaf het begin hebben gezegd; “Broedmachine neemt niemand in dienst! We werken allemaal zonder financiële vergoeding aan dit idee!” En hoe nu dan! Met 159 leden en 32 atelierhouders, externe boekingen van ruimten, een fablab in wording, en consultants en andere creatieve initiatieven die willen aanhaken en kennis willen delen? Helluppie.

We hebben een tijdje gebroed op het aannemen van een vaste kracht in de broedplaats, maar dan komt één van de koppen van het monster om de hoek. Ga je één iemand betalen, hoe zit het dan met die anderen? De secretaris die uren in de ledenadministratie steekt? De penningmeester die alle facturen en lidmaatschappen bij houdt? De toelatingscommissie die lastige vragen krijgt en contracten maakt? De atelierhouder die de BHV-plannen regelt? Die krijgen dan niks? Dat kan natuurlijk niet. Dat wordt muiten. Of misschien net niet muiten, maar ik zou er zelf zeker niet harder van gaan werken.

Één van de gemeenteambtenaren zei tijdens het gesprek: “Sja, ik begrijp dat je de kip met de gouden eieren niet wil slachten.” En zo is het! We hebben goud in handen! Er zijn zo veel kansen voor de Broedmachine, voor de Parallelweg, voor Beverwijk, maar niet genoeg mankracht en slagkracht om dat aan te pakken. Ons monster zit vaak achter zijn eigen staart aan. Of is dat het monster in mijn hoofd? En dat met die kip, die eieren, dat past bij die Broedmachine, dat moet wel waar zijn.

We hebben onze organisatiestructuur gebaseerd op het boek Reinventing Organizations van Frederic Laloux. De Broedmachine is ingericht als een ‘Cyane organisatie’. Het is een ultraplatte organisatie waarbij leden van de vereniging zelf initiatief nemen en planen maken en van niemand toestemming nodig hebben voor die plannen (zolang ze in lijn zijn met de missie en visie). En dat gaat goed, en chaotisch, en het past bij ons. Broedmachine is geen collectief, er is geen kwaliteitskeurmerk. Je kan Broedmachine niet inhuren. Broedmachine kan niet ‘ergens achter staan’. Broedmachine is een gebouw, een plek, een broedplaats.

Het is natuurlijk ook een voordeel dat je het niet met z’n honderdnegenenvijftigen ergens over eens hoeft te worden. Veel bureaucratische rompslomp gaat aan ons voorbij. Één keer per jaar houden we een Algemene Ledenvergadering, en er is een maandelijks overleg dat steeds makkelijker gaat, en waar niemand verplicht bij hoeft te zijn. In december leidde dit dan wel tot een overleg met maar vijf aanwezigen, maar goed, ik zie dat maar als een teken dat alles goed gaat en er niet veel overlegd hoeft te worden.

Omdat ik één van de weinigen ben die de hele organisatie overziet, want dat is mijn rol binnen Broedmachine, ik doe ‘de organisatie’, is het soms zwaar. Ik sta ook te dichtbij, zit er met mijn hele hart en ziel in. Als iemand ook maar een spelfout in mijn subsidieverantwoording spot, voel ik een mes in mijn zij. Dramaqueen. Het monster en de dramaqueen.

Ik wéét, dat als ik een klein beetje meer afstand kan nemen, ik de oplossing kan zien. De oplossing is binnen handbereik. En het is zeker niet de kip opensnijden. De kip gaat lekker, die gouden eieren zijn super, laat ze maar blijven komen, rustig aan, één voor één. We moeten investeren in oplossingen die die gouden eieren makkelijker laten rollen. Een elektronisch toegang systeem voor de deuren, RFID sleutels op de stationaire machines, automatisering van de ledenadministratie, zonnepanelen en duurzame verwarming, een goede, efficiënte industriële stofzuiger voor de werkplaats, etc. etc. Laten we het onze gouden eieren makkelijker maken! Ze verdienen een bedje van zachte stro en warmte.

De rest, de externe boekingen, het delen van kennis delen en het netwerk… ehhh… zijn nog een interessant vraagstuk. Op één of andere manier is dat iets anders. Het is niet ‘de vereniging’ of ‘het gebouw’. Nog een paar stapjes achteruit en ik zie de oplossing, nog iets hoger voor dat helikopterperspectief. Als consultant en facilitator moet ik toch ontzettend dankbaar en blij zijn dat ik met zo’n interessante vraag binnen zo’n leuke creatieve organisatie mag werken. Daarbij, we hebben hulp. Broedmachine is nu onderdeel van het PIM Noord-Holland programma, dankzij PIM hebben we een externe consultant van Innovate Today die helpt met ‘het businessplan’. Dit is bij uitstek de externe blik die we nodig hebben. Daarnaast hebben we een heel aantal ondernemers en mentoren uit de IJmond die het leuk vinden om ons te adviseren.

Ik deel dit als blog, omdat dat past bij onze identiteit als transparante, creatieve organisatie. Omdat jij misschien wel een goed idee hebt. Omdat het zo ontzettend interessant is. Omdat ik dit wil onthouden, want zodra de oplossing duidelijk wordt, ben ik dit al weer vergeten.

– Annabel

 

 

 

 

 

 

Avond van de Miskleun

Het wordt een avond om niet snel te vergeten in de Broedmachine. Op het podium staan vier goede bekenden die een miskleun delen. Een mislukking, een: foutje, bedankt! Iets wat helemaal de mist in ging. En dat is leuk! En gezellig! En we kunnen er allemaal van leren.

Falen is in, de echte startup mentaliteit is: faal snel, faal vaak. Maar waarom worden deze fiasco’s niet met elkaar gedeeld? Waarom doen we er zo moeilijk over? Tegen iedereen vertellen dat missen er bij hoort, en vervolgens de faalmomenten lekker voor jezelf houden en je successen delen.

Beter delen we onze missers, laten we er om lachen en laten we er van leren.

De vier dappere dodo’s (ook al zulke klungels) die op deze eerste Avond van de Miskleun hun verhaal vertellen zullen één voor een bekend gemaakt worden:

START: Stadsdichter Isa van Klaveren trapt af
1: Ondernemer Annabel Aardenburg over de Etsy Pop-Up Shop op de Wallen.
2: Wethouder Serge Ferraro over een geniaal ondernemersidee dat niet lukte.
3: Kunstenaar Joris Abbes over een avontuur met een gemist paspoort en een bijna gemiste vlucht.
4: Fotograaf en producent Karlien van der Geest over ‘iets met fouten en ondernemen’.

Durf jij op het podium te staan met je zeperd van een verhaal? Je krijgt 10 slides en 7 minuten de tijd om je persoonlijke flop te delen. De beste fout of de leukste misser krijgt een prijs. Dan heb je toch niet helemaal verloren.

Aan het einde van de avond serveert ons horeca team een lekker drankje, en proosten we op de mislukking. Kom ook!
Kaartjes voor de avond van de Miskleun zijn €10. Dit is inclusief één consumptie en vier missers. De helft van de helft van uw bijdrage gaat naar de prijs voor de beste misser.

19.30 inloop
20.00 start
21.00 klaar met de missers, borrel!

Koop hier je kaartje